Zoals altijd kan ik er niet bij zijn dit jaar. Voel je je ook een jaar ouder of is je lichaam net zo jong nog als je geest? Of zijn ze ouder geworden in de jaren dat we elkaar niet hebben gezien? Ik hoop dat er wat familie van je bij zal zijn en dat je een leuke dag hebt.
Ik weet dat ik al heel lang niet meer in je gedachten ben, maar elk jaar op deze dag denk ik wel aan jou. Dan denk ik aan jij en ik en aan de zomerse avonden door de straten van E. De wind die ons deed glimlachen en vertrouwd aanvoelde. De onbezonnenheid, de vrijheid. De twijfels en zorgen waren voor morgen. Er zijn heel wat dingen veranderd. Ik ben wat woningen verder en ondertussen heb ik ook geen banden meer in E. Ik moet mijn verdriet erover nog uiten, maar ik stop het weg en denk aan andere dingen. Want ik wil niet wegkwijnen, denkend aan vroeger toen tegenwoordig alles beter was.
De lucht is hier blauw en tekent mooi af tegen de helgekleurde bladeren van de boom voor het huis, je zou het eens moeten zien. Ik weet zeker dat je er oog voor hebt. Mag ik je een keer fotograferen? Dan huur ik een studio en zorg ervoor dat de zon schijnt en mooi uitkomt op je huid. Met wat photoshop filter ik zo de jaren er tussenuit. Geen mens die het ziet.
Maar zeg eens eerlijk… denk je nog wel eens aan mij? Aan hoe het was en aan hoe het had kunnen zijn? Als tijd en afstand weg zou vallen, staat jouw deur nog open, of gooi je hem in mijn gezicht dicht?
Als ik mijn ogen dicht doe, kan ik je nog zo voor me zien. In gedachten wordt nooit iemand ouder en qua gevoel ook niet. Dus laten we vieren dat je vandaag (nog) niet jarig bent.
X
